Wymiary basenu olimpijskiego
Zespół Find My Swimming Pool·
Aktualizacja ·
4 min czytania
„Olimpijski” mówi się o każdym dużym basenie, a w wiadomościach basen olimpijski bywa nawet jednostką objętości wody. Prawdziwy basen olimpijski ma dokładne wymiary ustalone przez World Aquatics, organizację zarządzającą pływaniem. Oto one, razem z tym, co oznaczają, gdy w takim basenie pływasz.
Krótka odpowiedź
Basen olimpijski ma 50 m długości i 25 m szerokości oraz dziesięć torów, każdy o szerokości 2,5 m. Wyścigi odbywają się tylko na ośmiu środkowych; dwa skrajne tory zostają puste, żeby wygaszać fale. World Aquatics ustala minimalną głębokość na 2 m i zaleca 3 m. Przy głębokości 2 m basen mieści około 2500 metrów sześciennych, czyli 2,5 mln litrów wody. Temperatura wody musi wynosić od 25 °C do 28 °C.
Wymiary basenu olimpijskiego
| Wymiar | Metryczny | Imperialny (w przybliżeniu) |
|---|---|---|
| Długość | 50 m | 164 ft |
| Szerokość | 25 m | 82 ft |
| Tory | 10 (8 używanych w wyścigach) | |
| Szerokość toru | 2,5 m | 8 ft 2 in |
| Głębokość | minimum 2 m, zalecane 3 m | od 6 ft 7 in do 9 ft 10 in |
| Temperatura wody | od 25 °C do 28 °C | od 77 °F do 82 °F |
| Oświetlenie | Co najmniej 1 500 luksów nad basenem |
Długość jest dokładna. Mierzy się ją między płytami dotykowymi na obu końcach, dlatego baseny budowane na zawody najwyższej rangi są w betonie nieco dłuższe niż 50 m. World Aquatics dopuszcza, by odległość między płytami dotykowymi przekraczała 50 m o maksymalnie 1 cm, ale nigdy nie była krótsza, więc gołe ściany buduje się w odległości od 50,02 m do 50,03 m (certyfikacja basenów World Aquatics).
Baseny z dziesięcioma torami to dość nowa sprawa. Przez większość historii igrzysk basen startowy miał osiem torów. W Pekinie w 2008 roku użyto dziesięciu i od tamtej pory układ z dziesięcioma torami jest standardem na najważniejszych mistrzostwach. Tory 0 i 9, przy ścianach, działają jak bufory, żeby fale odbijające się od boków nie uderzały w pływaków na torach 1 i 8.
Ile wody mieści
Przy minimalnej głębokości 2 m rachunek jest prosty: 50 × 25 × 2 = 2500 metrów sześciennych. To 2,5 mln litrów, około 660 000 galonów amerykańskich albo 550 000 galonów imperialnych.
Basen zbudowany na zalecaną głębokość 3 m mieści o połowę więcej, 3750 metrów sześciennych. Dlatego wiadomości, w których „basen olimpijski” służy za jednostkę, prawie zawsze mają na myśli 2,5 mln litrów.
Dlaczego szczegóły mają znaczenie
- Głębokość. W głębszej wodzie pływa się szybciej. Fale wywołane przez pływaków słabiej odbijają się od dna, a woda przy powierzchni jest spokojniejsza. Głębokość sprawia też, że skoki startowe ze słupków są bezpieczniejsze.
- Szerokość. Szerokie tory i puste tory skrajne oznaczają mniej turbulencji od sąsiadów.
- Temperatura. Od 25 °C do 28 °C to wystarczająco chłodno na intensywne ściganie się. To kilka stopni mniej niż w większości publicznych basenów rekreacyjnych, które rekreacyjnym pływakom wydają się ciepłe.
- Rynny przelewowe. Nowoczesne baseny startowe mają rynny przelewowe na poziomie posadzki ze wszystkich stron, które pochłaniają fale, zamiast odsyłać je przez basen.
Basen olimpijski a publiczne baseny 50 m
Większość basenów nazywanych olimpijskimi ma 50 m długości, ale nie spełnia wszystkich wymagań World Aquatics. Typowe różnice:
- Mniej torów. Wiele publicznych basenów 50 m ma osiem torów i około 20 m do 21 m szerokości. Na przykład Piscine Georges Hermant w Paryżu ma 50 m na 20 m i osiem torów.
- Płytsze końce. Starsze i osiedlowe baseny 50 m często opadają od około 1 m do 2 m lub więcej, zamiast mieć 2 m na całej długości.
- Ruchome dno i grodzie. Niektóre baseny mogą podnieść część dna albo opuścić przegrodę w poprzek środka, tworząc dwa baseny 25 m.
Dla pływaka na torze nic z tego nie ma większego znaczenia. Liczy się długość 50 m: mniej nawrotów i dłuższe odcinki pływania bez przerw. Nasz poradnik basen 25 m czy 50 m wyjaśnia, jak ta różnica wygląda w praktyce.
Pływanie w basenie olimpijskim
Wiele basenów olimpijskich z dawnych igrzysk to dziś publiczne baseny, w których możesz pływać za cenę zwykłego wejścia. Obiekt z Londynu z 2012 roku, hala w Monachium z 1972 roku, kompleks w Montrealu z 1976 roku i centrum w Sydney z 2000 roku prowadzą publiczne sesje pływania na torach. Podobnie działają baseny zbudowane na inne duże imprezy: 10-torowy basen 50 m w Markham Pan Am Centre w Ontario, zbudowany na Igrzyska Panamerykańskie w 2015 roku, ma sesje na torach bez rezerwacji. Spodziewaj się, że głęboka woda i duża długość na początku będą wydawać się trudniejsze. W połowie nie da się stanąć, a ścian do odpoczynku jest o połowę mniej.
Dystanse łatwo policzyć. 1500 m to 30 długości. Mila, czyli 1609 m, to nieco ponad 32 długości. Pełną tabelę znajdziesz w poradniku ile długości to mila.
Miasta z największą liczbą basenów 50 m w naszym katalogu:
London Aquatics Centre
London · Dwa baseny 50 m
Markham Pan Am Centre
Markham · Basen 50 m z 10 torami
Tollcross International Swimming Centre
Glasgow · Baseny 50 m i 25 m
Najczęstsze pytania
Ile długości basenu olimpijskiego to kilometr?
Dwadzieścia długości. Każda długość to 50 m, więc 1000 m to 20 długości, czyli dziesięć okrążeń tam i z powrotem.
Jak głęboki jest basen olimpijski?
Ma co najmniej 2 m, a World Aquatics zaleca 3 m. Nie każdy basen igrzysk osiąga 3 m, a wiele publicznych basenów 50 m ma płytszy koniec.
Czy basen 25 m to połowa basenu olimpijskiego?
Pod względem długości tak. Basen 25 m to rozmiar basenu krótkiego. Większość jest też węższa i płytsza niż basen olimpijski.
Ile trwa napełnienie basenu olimpijskiego?
To zależy od zasilania w wodę, ale przy normalnym ciśnieniu w sieci wodociągowej trwa to dni, a nie godziny. Baseny rzadko się opróżnia; wodę filtruje się i uzupełnia.