Home / Gidsen
Soorten zwembaden

Afmetingen van een olympisch zwembad

Door het team van Find My Swimming Pool· Bijgewerkt · 4 min lezen
Olympia-Schwimmhalle, Munich
Olympia-Schwimmhalle, Munich. Het 50 m-bad onder het tentdak van de olympische zwemhal van München uit 1972, met het duikbad op de voorgrond.

"Olympisch formaat" wordt voor elk groot zwembad gebruikt, en in nieuwsberichten zelfs als maateenheid voor water. Het echte werk heeft exacte afmetingen, vastgelegd door World Aquatics, de internationale zwembond. Hier zijn ze, met wat ze betekenen als je er zelf in zwemt.

Het korte antwoord

Een olympisch zwembad is 50 m lang en 25 m breed, met tien banen van elk 2,5 m breed. Alleen in de middelste acht wordt gezwommen bij wedstrijden; de twee buitenste banen blijven leeg om de golven te dempen. World Aquatics schrijft een minimale diepte van 2 m voor en raadt 3 m aan. Bij een diepte van 2 m bevat het bad ongeveer 2.500 kubieke meter water, oftewel 2,5 miljoen liter. Het water moet tussen 25 °C en 28 °C worden gehouden.

Afmetingen van een olympisch zwembad

MaatMetrischImperiaal (ca.)
Lengte50 m164 ft
Breedte25 m82 ft
Banen10 (8 gebruikt bij wedstrijden)
Baanbreedte2,5 m8 ft 2 in
DiepteMinimaal 2 m, 3 m aanbevolen6 ft 7 in tot 9 ft 10 in
Watertemperatuur25 °C tot 28 °C77 °F tot 82 °F
VerlichtingMinstens 1.500 lux boven het bad

De lengte is exact. Ze wordt gemeten tussen de aantikplaten aan beide uiteinden, en daarom zijn baden voor topwedstrijden in het beton iets langer dan 50 m. World Aquatics staat toe dat de afstand tussen de aantikplaten tot 1 cm meer dan 50 m is, maar nooit minder, dus de kale wanden staan 50,02 m tot 50,03 m uit elkaar (certificering van zwembaden door World Aquatics).

Baden met tien banen zijn vrij nieuw. Het grootste deel van de olympische geschiedenis had het wedstrijdbad acht banen. Peking 2008 gebruikte er tien, en sindsdien is de indeling met tien banen de standaard voor grote kampioenschappen. Baan 0 en 9, langs de wanden, dienen als buffer, zodat golven die tegen de zijkanten terugkaatsen de zwemmers in baan 1 en 8 niet raken.

Wedstrijdbad van 50 m met tien banen en tribunes aan beide kanten in het Sydney Olympic Park Aquatic Centre
Sydney Olympic Park Aquatic Centre, Sydney. Het wedstrijdbad van het Sydney Olympic Park Aquatic Centre, gebouwd voor de Spelen van 2000, met startblokken op de voorgrond.

Hoeveel water erin gaat

Bij de minimale diepte van 2 m is de som eenvoudig: 50 × 25 × 2 = 2.500 kubieke meter. Dat is 2,5 miljoen liter, ongeveer 660.000 Amerikaanse gallons of 550.000 Britse gallons.

Een bad dat op de aanbevolen 3 m is gebouwd, bevat de helft meer, 3.750 kubieke meter. Daarom bedoelen nieuwsberichten die "olympische zwembaden" als eenheid gebruiken bijna altijd het getal van 2,5 miljoen liter.

Waarom de details ertoe doen

  • Diepte. Dieper water is sneller. Golven van zwemmers kaatsen minder terug van de bodem, en het water aan de oppervlakte is rustiger. Het maakt startduiken vanaf de blokken ook veiliger.
  • Breedte. Brede banen en lege buitenbanen betekenen minder onrustig water van je buren.
  • Temperatuur. 25 °C tot 28 °C is koel genoeg voor hard zwemmen. Het is een paar graden koeler dan de meeste openbare recreatiebaden, die recreatieve zwemmers warm vinden.
  • Overloopgoten. Moderne wedstrijdbaden hebben aan alle kanten overloopgoten op vloerniveau, die golven opslokken in plaats van ze terug over het bad te sturen.

Olympisch formaat of openbaar 50 m-bad

De meeste baden die olympisch worden genoemd, zijn 50 m lang maar voldoen niet volledig aan de eisen van World Aquatics. Gebruikelijke verschillen:

  • Minder banen. Veel openbare 50 m-baden hebben acht banen en zijn ongeveer 20 m tot 21 m breed. Piscine Georges Hermant in Parijs is bijvoorbeeld 50 m bij 20 m met acht banen.
  • Ondiepe kant. Oudere en buurt-50 m-baden lopen vaak af van ongeveer 1 m tot 2 m of meer, in plaats van overal 2 m diep te zijn.
  • Beweegbare bodems en scheidingswanden. Bij sommige baden kan een deel van de bodem omhoog, of kan een scheidingswand over het midden worden neergelaten om twee 25 m-baden te maken.

Voor een baanzwemmer maakt dat allemaal weinig uit. Waar het om gaat is de lengte van 50 m: minder keerpunten en langere stukken zwemmen zonder onderbreking. Onze gids over 25 m of 50 m legt het verschil in de praktijk uit.

Zwemhal met een betonnen dak, kleurige banieren en een wedstrijdbad in het Centre sportif du Parc olympique
Centre sportif du Parc olympique, Montreal. De zwemhal van het Centre sportif du Parc olympique in Montreal, gebouwd voor de Spelen van 1976 en nog steeds open voor publiek.

Er zelf in zwemmen

Veel olympische baden van eerdere Spelen zijn nu openbare zwembaden waar je voor de prijs van een gewone sessie kunt zwemmen. De locatie van Londen 2012, de hal van München uit 1972, het complex van Montreal uit 1976 en het centrum van Sydney uit 2000 hebben allemaal openbaar baanzwemmen. Baden die voor andere grote evenementen zijn gebouwd, werken net zo: het 50 m-bad met 10 banen in het Markham Pan Am Centre in Ontario, gebouwd voor de Pan Amerikaanse Spelen van 2015, heeft baanzwemuren zonder reservering. Reken erop dat het diepe water en de lange baan in het begin zwaarder voelen. Je kunt halverwege niet staan, en er zijn half zoveel wanden om op uit te rusten.

Afstanden zijn makkelijk te tellen. 1.500 m is 30 banen. Een mijl, 1.609 m, is iets meer dan 32 banen. Onze gids over banen in een mijl heeft de volledige tabel.

Steden met de meeste 50 m-baden in onze gids:

Veelgestelde vragen

Hoeveel banen in een olympisch bad is een kilometer?

Twintig banen. Elke baan is 50 m, dus 1.000 m is 20 banen, oftewel tien keer heen en terug.

Hoe diep is een olympisch zwembad?

Minstens 2 m, en World Aquatics raadt 3 m aan. Niet elk bad van de Spelen haalt 3 m, en veel openbare 50 m-baden hebben een ondiepere kant.

Is een 25 m-bad een half olympisch bad?

In lengte wel. Een 25 m-bad is het kortebaanformaat. De meeste zijn ook smaller en ondieper dan een olympisch bad.

Hoe lang duurt het om een olympisch bad te vullen?

Dat hangt af van de watertoevoer, maar bij normale leidingdruk duurt het dagen, geen uren. Baden worden zelden leeggemaakt; het water wordt in plaats daarvan gefilterd en aangevuld.