Strona główna / Poradniki
Na basenie

Czym zajmują się ratownicy na basenie

Zespół Find My Swimming Pool· Aktualizacja · 6 min czytania
Lyle Hallman Pool (Grand River Recreation Complex), Kitchener
Lyle Hallman Pool (Grand River Recreation Complex), Kitchener. Ratownik obserwuje basen rekreacyjny z wysokiego krzesła.

Z perspektywy wody ratownik na basenie może wyglądać jak ktoś, kto siedzi na wysokim krześle i czeka na koniec sesji. W rzeczywistości wykonuje jedną z najbardziej męczących prac w całym budynku: obserwuje ruchomą wodę bez chwili dekoncentracji, godzinę za godziną.

Krótka odpowiedź

Ratownicy na basenie obserwują wodę, żeby wypatrzyć pływaków w tarapatach, wcześnie reagują, żeby zapobiec wypadkom, a gdy coś pójdzie nie tak, ratują i udzielają pierwszej pomocy. Pilnują przestrzegania regulaminu, zarządzają torami i zatłoczonymi sesjami oraz w sytuacji awaryjnej wypraszają wszystkich z wody. W Wielkiej Brytanii większość ma kwalifikację RLSS UK National Pool Lifeguard Qualification (NPLQ), która wymaga co najmniej 36 godzin szkolenia, ukończenia 16 lat w dniu egzaminu końcowego i odnawiania co dwa lata. Ratownicy nie są opiekunkami do dzieci ani instruktorami pływania.

Obserwacja wody

Większość zmiany ratownika to nadzór. Każdy ratownik ma przydzieloną strefę, którą może być cały mały basen albo kilka torów w dużym. Stoi albo siedzi tam, skąd widzi dno basenu w całej swojej strefie, często na wysokim krześle, żeby odblaski na powierzchni nie zasłaniały tego, co jest pod spodem.

Przeczesuje wzrokiem strefę według stałego schematu, w kółko, patrząc na powierzchnię, toń i dno basenu. Wypatruje osób, które:

  • są w wodzie w pozycji pionowej, podskakują, mają głowę odchyloną do tyłu i prawie nie posuwają się do przodu
  • są tam, gdzie nie powinny, na przykład małe dziecko, które dryfuje w stronę głębszej wody
  • za długo są pod wodą albo leżą nieruchomo na dnie
  • ucichły w środku tłocznej sesji

Ktoś w prawdziwych tarapatach rzadko macha i krzyczy. Zwykle jest cichy i walczy o to, żeby utrzymać usta nad wodą. Szybkie dostrzeżenie tego to podstawowa umiejętność w tej pracy.

Ratownicy regularnie zmieniają stanowiska, a wiele basenów ogranicza, jak długo jedna osoba obserwuje wodę przed przerwą albo zmianą zadania. Gdy patrzy się w wodę, koncentracja szybko spada.

Odkryty basen 50 m z linami torów i krzesłem ratownika po lewej
Charlton Lido, London. Ratownik na wysokim krześle na brzegu odkrytego basenu 50 m w południowym Londynie.

Zapobieganie kłopotom, zanim się zaczną

Dobry ratownik zapobiega większości zdarzeń, zanim ktokolwiek będzie potrzebował ratunku. Oznacza to:

  • Pilnowanie regulaminu. Zakaz biegania, skoków na główkę do płytkiej wody, niebezpiecznych zabaw i szkła przy basenie. Najczęstsze zasady omawia nasz poradnik o regulaminie basenu.
  • Obserwowanie słabych pływaków. Ratownicy zauważają, kto jest nowy, kto trzyma się ściany i kto odpływa tam, gdzie nie sięga dna.
  • Zarządzanie torami. Przenoszenie pływaków na tor o odpowiedniej prędkości i rozwiązywanie sporów, zanim skończą się zderzeniem.
  • Pilnowanie zasad wstępu. Sprawdzanie, czy małe dzieci mają ze sobą w wodzie dorosłego. Zobacz, od ilu lat dziecko może pływać bez dorosłego.
  • Obserwowanie warunków. Zamykanie basenów odkrytych w czasie burzy z piorunami i wypraszanie ludzi z wody, gdy staje się mętna i nie widać dna, albo po wypadku fizjologicznym.

Gwizdek jest częścią tej pracy. Jeden krótki gwizd zwykle oznacza „uwaga, ty”, a seria długich gwizdów albo alarm oznacza, że wszyscy mają wyjść z wody. Baseny wywieszają własne sygnały, więc przeczytaj tablicę.

Jeśli poproszą cię o wyjście z wody, wyjdź od razu. Ratownicy wypraszają ludzi z basenu z prawdziwych powodów: poszkodowany, niewidoczne dno, zanieczyszczenie wody albo burza. Wyjdź najbliższym brzegiem, a nie schodami na drugim końcu, i poczekaj na sygnał, że można wrócić.

Akcja ratunkowa i pierwsza pomoc

Gdy coś pójdzie nie tak, ratownicy działają według przećwiczonego planu awaryjnego dla danego basenu. Typowa reakcja wygląda tak:

  1. Ogłoszenie alarmu. Sygnał gwizdkiem albo przycisk alarmowy wzywa innych pracowników, którzy pomagają opróżnić basen i w razie potrzeby wzywają karetkę.
  2. Dotarcie do poszkodowanego. Z brzegu, jeśli to możliwe, z drążkiem albo bojką ratowniczą. Jeśli nie, w wodzie.
  3. Przetransportowanie w bezpieczne miejsce. Przy użyciu wyuczonych technik holowania i wyciągania, w tym ze stabilizacją kręgosłupa przy możliwym urazie po upadku albo nieudanym skoku.
  4. Udzielenie pierwszej pomocy. Ratownicy na basenach są przeszkoleni z resuscytacji krążeniowo-oddechowej, obsługi automatycznego defibrylatora zewnętrznego (AED) oraz opatrywania skaleczeń, urazów po upadkach, napadów drgawek i innych częstych sytuacji.
  5. Przekazanie. Ratownikom medycznym, a potem wypełnienie raportów ze zdarzenia.

Większość pierwszej pomocy, jakiej udziela ratownik, to drobiazgi: otarte kolana, krwotoki z nosa, pływak, któremu słabo po ciężkim treningu. Pomagają też osobom z problemami zdrowotnymi, które muszą odpocząć poza wodą.

Kryty basen do nauki pływania z ratownikiem siedzącym na drugim końcu
Kings Hedges Learner Pool, Cambridge. Ratownik obserwuje z krzesła na końcu małego basenu do nauki pływania w Cambridge.

Szkolenie i kwalifikacje

W Wielkiej Brytanii standardową kwalifikacją jest National Pool Lifeguard Qualification (NPLQ) wydawana przez Royal Life Saving Society UK. Według RLSS UK:

  • Kandydaci muszą mieć ukończone 16 lat w dniu egzaminu końcowego.
  • Kurs obejmuje co najmniej 36 godzin szkolenia i wymaga 100% obecności.
  • Przed rozpoczęciem kandydaci muszą umieć wejść do głębokiej wody skokiem albo skokiem na główkę, przepłynąć 50 metrów w czasie poniżej minuty, przepłynąć 100 metrów bez zatrzymywania na brzuchu i na plecach, utrzymywać się w miejscu w wodzie przez 30 sekund, zanurkować do dna basenu i samodzielnie wyjść z wody, jeśli konstrukcja basenu na to pozwala.
  • Kwalifikacja jest ważna dwa lata. Żeby ją odnowić, ratownicy muszą od ostatniego egzaminu odbyć 20 godzin szkoleń doskonalących.

Większość basenów prowadzi też regularne szkolenia wewnętrzne, często co tydzień albo co miesiąc, obejmujące akcje ratunkowe, plan awaryjny basenu i pierwszą pomoc. Inne kraje mają własne uprawnienia. W Kanadzie główne to National Lifeguard wydawane przez Lifesaving Society, a w Australii certyfikat Pool Lifeguard wydawany przez Royal Life Saving.

Czym ratownicy się nie zajmują

  • Opieką nad dziećmi. Pilnują całego basenu. Rodzice nadal odpowiadają za własne dzieci, a dzieci poniżej 8 lat na większości brytyjskich basenów muszą mieć w wodzie dorosłego.
  • Nauką pływania. Ratownik na dyżurze nie może przestać obserwować wody, żeby dać ci lekcję. Lekcje prowadzą instruktorzy pływania, czasem w tym samym basenie w tym samym czasie. Jeśli chcesz się nauczyć, zobacz naukę pływania dla dorosłych.
  • Pilnowaniem twoich rzeczy. Telefony i wartościowe rzeczy trzymaj w szafce.

Nie każdy basen ma ratownika. Niektóre baseny hotelowe i w siłowniach, a także niektóre małe baseny w określonych godzinach, działają bez ratownika i informują o tym tabliczką. Wtedy pływasz na własne ryzyko, a dzieci nigdy nie powinny być w wodzie bez dorosłego, który je obserwuje.

Najczęstsze pytania

Ile trzeba mieć lat, żeby zostać ratownikiem na basenie w Wielkiej Brytanii?

W dniu egzaminu końcowego NPLQ trzeba mieć ukończone 16 lat. Kurs można zacząć trochę przed 16. urodzinami, jeśli egzamin wypada po nich.

Jak długo ważna jest kwalifikacja ratownika?

NPLQ jest ważna dwa lata. Ratownicy odnawiają ją, zdając nowy egzamin po odbyciu 20 godzin szkoleń doskonalących.

Dlaczego ratownicy siedzą na wysokich krzesłach?

Z wysokości mniej przeszkadzają odblaski i widać dno basenu w całej strefie. Ratownicy patrolują też brzeg, zwłaszcza w czasie tłocznych sesji.

Czy każdy basen musi mieć ratownika?

Nie zawsze. Baseny publiczne prawie zawsze mają ratowników w czasie wejść ogólnodostępnych, ale niektóre baseny hotelowe, w siłowniach i małe baseny działają bez nich. Szukaj tabliczki i uważnie pilnuj dzieci, jeśli nie ma ratownika.